جستجو پیشرفته اختراع

خلاصه اختراع: كمباين هاي مختلفي براي برداشت برنج در كشورهاي جنوب شرق آسيا همچون ژاپن، كره و چين طراحي و ساخته شده اند. اخيراٌ برخي از اين كمباين ها وارد كشور ايران گرديدند. از آنجائيكه اين كمباين ها متناسب با شرايط مزرعه اي و گياهي همان كشورها طراحي و ساخته شده اند با شرايط زراعي (شرايط گياه برنج و مزارع كشت برنج ) موجود در ايران همخواني يا سازگاري ندارند. به همين خاطر سبب افزايش تلفات و ضايعات محصول مي گردند. از جمله موارد ناسازگاري اين كمباين ها با شرايط موجود در ايران مي توان به موارد زير اشاره نمود: •\\\\tارقام برنج هاي متداول در كشورهاي جنوب شرق اسيا عمدتا از نيپ جاپونيكا (Japonica) يا گرده (ژاپني) مي باشند كه در اين ارقام طول (قد) گياه نسبتاٌ كوتاه (بين 60 تا 120 سانتيمتر ) بوده در زمان برداشت ميزان ورس يا تمايل خوابيدگي آنها بسيار پايين بوده در نتيجه در زمان برداشت اغلب محصول ايستاده يا سرپا مي باشند. ولي برنجهاي ارقام ايراني عمدتاٌ از نوع اينديكا (Indica) يا هندي مي باشد كه طول گياه در زمان برداشت بين 90 تا 180 سانتيمتر متغير است و تمايل به ورس يا خوابيدگي در آنها بسيار زياد است. به همين خاطر در زمان برداشت عمده محصولات خوابيده با درجه خوابيدگي بالا (بيش از 70 درجه) مي باشند. اين عمل سبب مي شود كه برداشت برنج هاي ايراني با استفاده از اين نوع كمباين ها بسيار سخت و همراه با كاهش زياد ظرفيت مزرعه اي مواجه است. •\\\\tدر برنج هاي ارقام جاپونيكا يا ژاپني مقاومت به ريزش دانه بسيار بالا بين 150 تا 250 گرم نيرو بوده در حاليكه در ارقام ايراني (اينديكا) بين 40 تا 180 گرم نيرو مي باشد. اين امر سبب مي گردد كه ميزان ريزش دانه با استفاده از كمباينهايي كه براي برداشت ارقام جاپونيكا طراحي شده اند، زياد باشد. همچنين ميزان دانه هاي آسيب ديده (پوست كنده شده، ترك دار يا شكسته افزايش يابد. •\\\\tخاك مزارع شاليزاري در اغلب كشورهاي جنوب شرق آسيا از نوع آتشفشاني مي باشد كه جزء خاكهاي سبك به شمار مي آيند، در نتيجه در اغلب اين مزارع لايه سختي از خاك در عمق 10 تا 15 ساتيمتر كه جهت تحمل وزن ماشين براي تردد نياز است كه به لايه شخم خاك يا (Plow pan) مشهور است، وجود داشته يا به راحتي ايجاد خواهد شد، در حاليكه خاك هاي مزارع شاليزاري ايران عمدتا از نوع با بافت سنگين بوده در زمان برداشت برنج اغلب به صورت باتلاقي بوده در نتيجه امكان تردد كمباين ها يا ساير ماشينها به سختي انجام مي گيرد در حالي كه در خاك هاي آتشفشاني مشكل تردد كمباين وجود ندارد. اين موارد باعث گرديده اند كه كمبايني متناسب با شرايط موجود طراحي و ساخته شوند. كمبايني كه با اين منظور طراحي و ساخته شد داراي ويژگي هاي خاص زير است: 1)\\\\tوجود مكانيزم تغيير فاصله بين كوبنده و ضد كوبنده ؛ اين مكانيزم به صورت مكانيكي عمل مي نمايد. در اين مكانيزم محور سيلندر كوبنده از انتهايي كه محصول وارد اين محفظه مي گردد، در نقطه اتصال دو چرخدنده مخروطي قابليت تغيير راستاي محور را داشته، از انتهاي ديگر با تغيير ارتفاع ياتاقان مربوطه، فاصله بين سيلندر كوبنده و ضد كوبنده تغيير خواهد نمود. با تغيير فاصله بين كوبنده و ضد كوبنده، شدت كوبيدن شدن محصول (جدا شدن دانه ها از خوشه) متناسب با ميزان رسيدگي محصول، ميزان رطوبت محصول و شدت تغذيه كمباين تغيير خواهد كرد. اين امر سبب كاهش ضايعات و آسيب ديدگي محصول مي گردد. 2)\\\\tمكانيزم تغيير زاويه پره هاي غربال كمباين؛ با استفاده از يك مكانيزم بسيار ساده مكانيكي (پيچ و مهره اي يا پيچ رگلاژ) آنهم در يك سمت غربال فراهم مي نمايد. اين مكانيزم به منظور صرفه جويي در وقت و سهولت در تنظيم شيب پره هاي غربال فوقاني كمباين مورد استفاده قرار مي گيرد. 3)\\\\tتغيير شكل جداره فوقاني محفظه نقاله زنجيري از حالت مسطح به حالت قوس دار و تبديل اين جداره ثابت به يك درب لولادار؛ اين عمل مانع از وارد شدن ضربات مكانيكي به محصول و كاهش ريزش محصول از قسمت دماغه (هد) كمباين در حين انتقال محصول از هد جلوي كمباين به سمت محفظه خرمنكوبي صورت مي گيرد. علاوه بر آن تبديل اين جداره ثابت به درب قابل باز و بسته شدن، باعث سهولت دسترسي به اجزاي اين نقاله به هنگام تعمير يا تعويض و رفع گير اين واحد در حين كار مي گردد. 4)\\\\tافزايش فاصله شاسي كمباين تا زمين (حدود 10 سانتيمتر)؛ با اين عمل فاصله شاسي كمباين تا سطح زمين افزايش خواهد يافت. بديهي است كه كم بودن اين فاصله سبب مي گردد، شاسي كمباين در اراضي باتلاقي بر روي زمين بنشيند و در نتيجه با مشكل تردد در اين گونه اراضي مواجه گردد.