عنوان اختراع: دستگاه لرزه نگار با استفاده از شتاب سنج های نانوساختار MEMS

خلاصه اختراع

یكی از روش های غیر مستقیم كه امروزه به منظور اكتشاف مواد هیدوركربوری به طور گسترده ای مورد استفاه می باشد، روش لرزه نگاری است. گیرنده های مرسوم مورد استفاده در روش لرزه نگاری انعكاسی ژئوفون نامیده می شوند. با ظهور علم نانو كه انقلابی در صنعت محسوب می شود تكنولوژی گیرنده ها نیز در حال وارد شدن به مرحله جدیدی می باشد. در سال 1991 شركت آنالوگ دیوایس اولین شتاب سنج نانو ساختار MEMS را به منظور استفاده در كیسه هوای خودرو معرفی نمود. در سال 2001 حسگر های شتاب سنج نانو ساختار به عنوان جایگزینی برای ژئوفون های پیشرفته فوق الذكر پیشناد شدند. این حسگرها به دلیل ساختاری كه دارند مقدار اندكی اینرسی كه ممكن است با جابجایی در حد نانو متر ایجاد شود را آشكار سازی می كنند. شتاب سنج های نانو ساختار به‌علت مزایایی نظیر، اندازه گیری دقیق و خطی از جابجایی های زمین در بازه وسیعی از فركانس (1-800 هرتز)، اندازه كوچك، ‌ایمنی در قبال تداخل الكترومغناطیسی، قابلیت كارآیی در فشار و دمای بالا، همچنین محیط‌های دشوار و از همه مهم تر قیمت بسیار پایین آن ها در مقایسه با ژئوفون ها، مورد توجه بسیار قرار گرفته‌اند. امروزه دستگاه های لرزه نگاری دارای امكانات زیاد و ساختار بسیار پیچیده ای می باشند. همین امر موجب شده تكنولوژی ساخت چنین ابزار هایی فقط در اختیار كشورهای صنعتی باشد. این ابزار با كاربرد مهندسی قیمتی در حدود دوهزار چهارصد میلیون ریال را دارا می باشد. دستگاه معرفی شده در اینجا علاوه بر بومی سازی تكنولوژی ساخت این دستگاه و هزینه اندك آن در مقایسه با دستگاه های لرزه نگار معمول از گیرنده های جدیدی كه از نوع حسگر های نانو ساختار استفاده می نماید. این در حالی است كه می توان از ژئوفون های معمول نیز به منظور برداشت داده استفاده نمود. هزینه تولید دستگاه با لپ تاپ و حسگر های نانو حدود صد میلیون ریال تخمین زده می شود و درصورت استفاده از ژئوفون های معمول این هزینه به صدو پنجاه میلیون ریال می رسد. این قیمت كمتر از یك دهم قیمت دستگاه لرزه نگار معمول در بازار امروز می باشد.