عنوان اختراع: براكت های ارتودنسی خود لیگاچور با باله های رولردار كاهنده اصطكاك

خلاصه اختراع

براكت های ارتودنسی برای موقعیت دهی مناسب دندان ها و منظم كردن دندان هایی كه در خارج از محل خود قرار دارند، به كار می روند. در صورت به كارگیری قواعد بیومكانیكی در اعمال نیروهای ارتودنسی می توان در یك دوره درمانی كوتاه، نیروهای موثر را جهت جابجایی و منظم كردن دندان ها اعمال كرد، ضمن اینكه احتمال آسیب به مینای دندان، لثه ها و بافت های نرم را نیز كاهش داد. یكی از نیروهایی كه در طول دوره درمان ایجاد می شود، نیروهای اصطكاكی است كه در خلاف جهت نیروهای درمانی مطلوب عمل می كنند و باعث افزایش دوره درمان و ایجاد نیروی اضافی به بافت های نرم می شوند. براكت های معمولی موجود نیازمند استفاده از كش های ارتودنسی جهت نگهداری سیم در شیار براكت هستند كه مانع از جابجایی راحت سیم نسبت به براكت شده و منجر به افزایش مقاومت اصطكاكی می شوند. همچنین وجود لبه در دیواره شیار براكت موجب می شود كه سیم در محل خروج از شیار براكت دچار خمیدگی شود كه این خود نیز باعث افزایش اصطكاك می شود. بنابراین، جهت رفع این مشكل، در این اختراع، دو تغییر اساسی در ساختار براكت صورت گرفته است: 1. ایجاد لیگاچور كشویی كه قابلیت باز و بسته شدن دارد، سیم های ارتودنسی را در محل شیار حفظ و نیاز به استفاده از كش های ارتودنسی را رفع می كند. 2. ایجاد باله های استوانه ای رولردار كه باعث می شوند هنگام اعمال نیروهای ارتودنسی، حركت سیم نسبت به باله براكت به راحتی انجام شود و نیروهای اصطكاك به حداقل مقدار خود كاهش یابند. ساخت این نوع براكت نسبتاً ساده بوده و باعث كاهش اصطكاك و قابل پیش بینی نمودن حركت دندان ها می شود و طول دوره درمان كوتاه می گردد.