جستجو پیشرفته اختراع

خلاصه اختراع: در اين تحقيق اين كامپوزيت B4C-TiB2 توسط فعالسازي مكانيكي و دستگاه SPS (سينتر تحت جرقه پلاسما) به دست آمد . مواد اوليه عنصري (Ti, B, C) براي سنتز و سينتر اين كامپوزيت در نسبت مولي 1:1 تحت آسياكاري مكانيكي در زمانهاي مختلف قرار گرفتند. مخلوط آسيا شده درزمان هاي مختلف تحت SPS قرارگرفت.آسياكاري مخلوط مواد اوليه نقش مهمي را روي ريزساختار و چگالي قطعات نهايي داشت. به طوري¬كه چگالي قطعات به دست آمده تحت جريان A1100 و زمان گرمايش 5 دقيقه از 82% براي پودر آسيا نشده به 97% براي پودر آسيا شده براي 3 ساعت و با افزايش بيشتر زمان آسياكاري به 8 ساعت چگالي به 3/94% رسيد. كه اين حالت منطبق با به دست آمدن ريزترين ريزساختار (كمتر از 500 نانومتر ) بود. به كمك افزايش سرعت گرمايش و پس از سنتز احتراقي پودر نانوكامپوزيتي، قطعه¬اي با ريز ساختار مناسب و توزيع مناسب دو فاز با چگالي 7/96 % چگالي تئوري، در مدت زمان كوتاه در 6 دقيقه، تحت جريان 1200 آمپر با سختي و چقرمگي مطلوب Kg/mm2 50±1689 وMPa.m1/2 8/0±01/5 سينتر شد.

خلاصه اختراع: در اين تحقيق اين پودر نانوكامپوزيت توسط فعالسازي شيميايي ومكانيكي و سپس سنتز احتراقي به دست آمد . در فرايند فعالسازي شيميايي استفاده از تفلون در مقدار 30 درصد وزني (تفلون تنها منبع تامين كربن مورد نياز واكنش ) براي سنتز پودر نانو ساختار B4C-TiB2مناسب شناخته شد (محدوده اندازه ذرات كامپوزيت حاصله كمتر از 100 نانومتر). از تلفيق دو فرايند فعالسازي مكانيكي و شيميايي و با آسياكاري مخلوط مواد اوليه تا 3 ساعت ميزان تفلون، از 30 به wt.% 18تقليل داده شد و يك كامپوزيت با خلوص مناسب با ابعاد زير ميكرون (كمتر از 500 نانومتر) سنتز شد.

خلاصه اختراع: تيتانات آلومينيوم سراميكي با فرمول شيميايي Al2TiO5 مي باشد كه به آن تياليت نيز گفته مي شود. تيتانات آلوميينيم در صنايع ماشين براي روكش و آستري خروجي اگزوز، در صنايع شيميايي براي فيلتر گاز هاي داغ، در صنايع نسوز بعنوان بدنه قالب ريخته گري تحت فشار آلومينيوم استفاده مي شود. مشكل عمده اين ماده تجزيه شدن آن به اكسيدهاي اوليه يعني آلومينا و اكسيد تيتانيوم است. افزودن اكسيد منيزيم باعث بهبود پايداري تياليت مي شود. در اين اختراع با بهره گيري از تكنيك سل-ژل غيرهيدروليزي و تكنولوژي مايكروويو نانوپودر تيتانات آلومينيوم منيزيم سنتز شد.

خلاصه اختراع: ساخت كامپوزيت سراميكي آلومينا-آهن با دو فاز آلومينا و آهن به روش ريخته گري دوغابي تحت ميدان مغناطيسي شكل دهي و سپس سينتر انجام شد. فاز اصلي اين كامپوزيت آلومينا بوده و بنا به نوع كاربرد و ويژگي مورد انتظار، مقدار فاز آهن مي تواند متغير و با گراديان غلظت يا پراكنده باشد. اين كامپوزيت استحكام، چقرمگي و چگالي مناسبي داشته كه كاربرد آن در صنايع پيشرفته، پوششها، لايه هاي نازك و اتصال دهنده هاي ميان قطعات فلزي و سراميكي است.

خلاصه اختراع: ساخت كامپوزيت سراميكي آلومينا-مولايت-زيركنيا با استفاده از مواد اوليه آلومينا، زيركن و آندالوزيت به روش¬ شكل دهي پرس و سپس سينتر در كوره معمولي و سينتر در مايكروويو انجام شد. فاز اصلي اين كامپوزيت آلومينا بوده كه ذرات زيركنيا و مولايت در آن پراكنده شده¬اند. اين كامپوزيت استحكام، مقاومت به شوك حرارتي و چگالي مناسبي دارد كه كاربرد آن در صنايع ذوب شيشه، آجر كوره، تيوپ¬ها و نازل¬ها است. در اين پژوهش كامپوزيت¬هاي AMZ با جايگزيني 5/2، 5، 10 و 20 درصد از مواد اوليه با آندالوزيت در دماهاي 1500 الي 1650 درجه سانتي¬گراد تهيه شدند. بهترين شرايط آسياب مواد اوليه و دماي سينتر براي تهيه كامپوزيت¬هاي AMZ، استفاده از 5% وزني آندالوزيت، 3 ساعت آسياب و سينتر در دماي 1600 درجه به مدت 30 دقيقه در كوره مايكروويو و يا به مدت زمان 3 ساعت در كوره معمولي به دست آورده شد.

خلاصه اختراع: ساخت كامپوزيت آلومينا-موليبدن به روش سينترينگ جرقه پلاسما

خلاصه اختراع: اين اختراع مرتبط با حوزه ديرگدازها مي¬باشد، كه آلومينا به عنوان تركيب اصلي¬شان است. سينتر آلومينا بواسطه ديرگدازي بالاي آن در دماهاي بالاتر از 1600 درجه و طي زمان¬هاي طولاني متراكم مي شود. اهداف اين كار افزايش تراكم و كاهش تخلخل آلومينا در دماي سينتر پايين¬تر و تحت زمان كمتر همراه با افزايش استحكام است. راه حل ارئه شده در اين كار اضافه كردن آندالوزيت ايراني است. در كار حاضر آندالوزيت ايراني با نسبت هاي 3 ، 5 و 7 درصد وزني به پودر آلومينا اضافه شد و در زمان 10 و 20 ساعت آسياب شد. پودرهاي آسياب شده پرس شد و در دماي 1500 درجه سانتيگراد در كوره مايكروويو به مدت 99 و 150 دقيقه سينتر شد. نتايج اندازه گيري دانسيته و تخلخل نمونه هاي سينتر شده نشان داد با افزايش مقدار آندالوزيت تراكم نمونه¬ها افزايش و ميزان تخلخل آن كاهش پيدا مي¬كند. اندازه گيري استحكام خمشي نمونه¬هاي سينتر¬شده نشان داد با افزايش ¬زمان حرارت¬دهي و مقدار اندالوزيت از صفر به 7 درصد استحكام از 166 مگاپاسكال به 6/195 مگاپاسكال افزايش پيدا مي¬كند. درضمن افزايش زمان سينتر اثر بيشتري بر افزايش تراكم، كاهش تخلخل و افرايش استحكام نسبت به افزايش زمان آسياب داشت.